.jpg)
.jpg)
.jpg)
_(1)1.jpg)
.jpg)
5.jpg)
4.jpg)
.jpg)
.jpg)
_(1)_(1).jpg)
.jpg)
_(1).jpg)
2.jpg)
1.jpg)
3.jpg)
_(1)1.jpg)
_(1).jpg)
_(1).jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
1.jpg)
2.jpg)
1.jpg)
1.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
_(1).jpg)
.jpg)
_(1).jpg)
इटली - कल्पना करा की तुम्ही पूर्ण अंधारात पाऊल ठेवत आहात आणि मार्ग उजळण्यासाठी फक्त काही जळत्या पाइनच्या फांद्या आहेत. नकाशा नाही. दोरखंड नाही. पुढे काय आहे याची काहीच कल्पना नाही. सुमारे १४,००० वर्षांपूर्वी, लोकांच्या एका लहान गटाने नेमके हेच केले, जेव्हा ते आताच्या उत्तर इटलीतील एका गुहेत शिरले. ते एकटे नव्हते. त्यांच्यासोबत एक श्वानकुळातील प्राणी प्रवास करत होता, जो कदाचित एक आदिम कुत्रा किंवा लांडग्यासारखा सोबती असावा. वरवर पाहता, हा शोध साधा वाटू शकतो: गुहेत जतन केलेले काही प्राचीन पावलांचे ठसे. तरीही, पुरातत्वशास्त्रज्ञांसाठी हा त्या दुर्मिळ क्षणांपैकी एक आहे, जिथे भूतकाळ अचानक वैयक्तिक वाटू लागतो. तुटलेली अवजारे किंवा विखुरलेली हाडे यांच्याऐवजी, त्यांना त्याहूनही अधिक जिव्हाळ्याची गोष्ट सापडली, हजारो वर्षांपूर्वी खऱ्याखुऱ्या व्यक्तींनी केलेल्या प्रवासाचे प्रत्यक्ष ठसे. अत्यंत सुस्थितीत जतन केलेले हे पावलांचे ठसे शेवटच्या हिमयुगाच्या अखेरीस मानवी वर्तनाची एक दुर्मिळ झलक देतात, आणि हे उघड करतात की लिखित इतिहासाच्या खूप आधी आपले पूर्वज अनोळखी आणि संभाव्य धोकादायक वातावरणाचा शोध कसा घेत होते.
ही कथा 'बासुरा' (Bàsura) गुहेतील आहे, जिथे संशोधकांना पाच व्यक्तींच्या पावलांचे ठसे आढळून आले. या ठशांच्या आकारावरून असे समजते की, त्या गटात दोन प्रौढ, एक किशोरवयीन आणि दोन लहान मुले होती; त्यांनी अनवाणी पायांनी गुहेत प्रवेश केला होता आणि लाकडी काठ्यांचा जुडगा पेटवून ते आपला मार्ग उजळवत होते. या तपशीलाने संशोधकांना आश्चर्यचकित केले. हिमयुगातील गुहांचा शोध घेण्याचे काम कुशल शिकारी किंवा धोकादायक मोहिमांवर निघालेले प्रौढच करत असावेत, अशी सर्वसाधारण कल्पना असते. मात्र, या प्रकरणात गुहेचा शोध घेणारे प्रत्यक्षात अशी लहान मुले होती, ज्यांच्या पावलांचे ठसे गुहेतील मऊ मातीवर स्पष्टपणे उमटले होते. गुहेच्या प्रवेशद्वारापलीकडे मिट्ट काळोख असावा. त्यातून मार्ग काढण्यासाठी, त्या गटाने जळत्या पाइनच्या फांद्या सोबत घेतल्या होत्या. शास्त्रज्ञांना कोळशाचे आणि जळलेल्या पाइनच्या लाकडाचे अवशेष सापडले, ज्यावरून असे सूचित होते की राळयुक्त पाइनचा वापर नैसर्गिक मशाल म्हणून केला जात होता. हा एक व्यावहारिक पर्याय होता. पाइन तेजस्वीपणे जळते आणि अनोळखी भूमिगत जागांमधून जाण्यासाठी पुरेसा प्रकाश निर्माण करते.
यात असलेली गोष्ट म्हणजे यात केलेले नियोजन. ही काही लोक अपघाताने गुहेत शिरल्याची घटना नव्हती. त्यांनी प्रवासाची पूर्वतयारी केली होती, हलके साहित्य गोळा केले होते आणि एकत्र आत शिरले होते. पुरातत्वशास्त्रज्ञांच्या मते, यातून जिज्ञासा, सहकार्य आणि कदाचित साहसाची भावनाही दिसून येते. 'द डॉग डोमेस्टिकेशन: न्यू इख्नोलॉजिकल एव्हिडन्स फ्रॉम द अप्पर पॅलिओलिथिक ऑफ द बासुरा केव्ह (तोइरानो, वायव्य इटली)' या संशोधनानुसार, मानवी पाऊलखुणांच्या दरम्यान एका 'कॅनड' (कुळ-कुत्रा वर्गातील प्राणी) प्रजातीच्या प्राण्याच्याही पाऊलखुणा आढळून आल्या आहेत. तो प्राणी पाळीव कुत्रा होता की मानवांच्या सानिध्यात राहणारा लांडगा, याबद्दल संशोधक निश्चितपणे सांगू शकत नाहीत. तरीही, हिमयुगाच्या अखेरीस मानव आणि या प्राण्यांमधील संबंधांबाबत यावरून काही रंजक प्रश्न उपस्थित होतात.प्राणी स्वतंत्रपणे इकडे-तिकडे न फिरता त्या मानवी समूहाच्या सोबत चालत होता असे दिसते. त्या काळातही मानव आणि कुत्रे यांचा इतिहास किती घनिष्ठरीत्या जोडला गेला होता, याचा हा एक अतिरिक्त पुरावा ठरू शकतो.
3 Comments
Denise Barrett
Lorem ipsum dolor amet consectetur adipisic elit eiusmod tempor incididunt labore dolore magna aliqu enimad min incididunt ut labore et dolore sed.
Jesse Cole
Lorem ipsum dolor amet consectetur adipisic elit eiusmod tempor incidid magna aliqu enimad min incididunt labore dolore sed.
Timothy Tyler
Lorem ipsum dolor amet consectetur adipisic elit eiusmod tempor incididunt labore dolore magna aliqu enimad min incididunt ut labore et dolore sed.